miércoles, 28 de julio de 2010

O XISTRAL


O XISTRAL (Óleo 81x54)

O Valadouro dispón dun tesouro… O Xistral, a serra de interposición entre a costa cantábrica e a Terra Chá. A xistra delata a presenza constante do vento húmido e xélido que aquí barre os cumios sen máis amparo que as rochas núas dalgúns picos. O Cadramón, os montes da Toxiza e os da Carba son os puntos máis elevados desta serra. Aquí están os reinos do vento e da néboa. A auga deposítase nas chairas elevadas, encharcando e creando os extensos depósitos de turba –turbeiras de “cobertor”–

A flora está representada singularmente pola Drosera Rotoudifolia e a Pinguicula S.P. prantas insectivoras, o toxo, os brezáis húmidos, carballos, bidueiras, acibros, piñeiros…

Na fauna destaca a presenza da rara lagartixa de turbeira, as aves rapaces coma o ratoeiro, o aguiucho cincento ou a arpella, mamíferos coma o lobo, o corzo e o xabarín, os cabalos salvaxes en liberdade son unha imaxe frecuente. O Xistral é a fonte do rio Eume na vertente atlántica e do Landro, Ouro e Masma na vertente cantábrica.

Mámoas, pedrasfitas, pedras “abaladoiras”, círculos líticos… son algúns dos tesouros neolíticos que garda o Xistral. O Prado das Chantas, a Pena Teixeira, o Círculo Lítico do Rego de Solloso, a cidade pétrea á sombra dos Penidos Vello e Novo, Granda Vella… algúns dos nomes de lugar.

Este conxunto xeográfico e arqueolóxico é toda unha lección de historia que corre o risco de destrucción pola ambición e a especulación de empresas con intereses bén diferentes; por iso é preciso dar a coñecer este recuncho e facelo popular denantes que aparezan sen avisar os de sempre coas súas escavadoras e os seus negocios dispostos impunemente a borrar do mapa unhas testemuñas definitivas para podermos comprender pasaxes da nosa historia máis antiga.


No hay comentarios:

Publicar un comentario