jueves, 3 de octubre de 2013

LÚA CHEA

Óleo  61 X 35,5 cm


Eu velida non dormia
lelia doura
e meu amigo venia
ed oi lelia doura
Non dormia e cuidaba
lelia doura
e meu amigo chegaba
ed oi lelia doura
O meu amigo venia
lelia doura
e d-mor tan ben dizia
ed oi lelia doura
O meu amigo chegaba
lelia doura
e d-amor tan ben cantaba
ed oi lelia doura
Muito desejei,amigo,
lelia doura
que vos tevesse comigo
ed oi lelia doura
Muito desejei, amado,
lelia doura
que vos tevess-a meu lado
ed oi lelia doura
Leli,leli,par Deus, leli
lelia doura
ben sei eu quen non diz “leli”
ed oi lelia doura
Ben sei eu quen non diz “leli,”
lelia doura
demo x- é quen non diz “lelia”,
ed oi lelia doura


                                                                               Pedr- Eanes Solaz

miércoles, 11 de septiembre de 2013

A CENTRAL DO CANEDO E A LUZ DE CANOURA

Técnica: Oleo
Medidas: 66 x 41 cms.

A auga do río de Paredes, represada no canal da Onza, baixaba polo monte abaixo, en gran desnivel, dentro dunha gran cañota de ferro e chegaba á Central do Canedo transformando a súa forza en enerxía eléctrica. A potente turbina movía aquela maquinaria facendo un son monótono, fondo e medoñento dentro daquela sá de chán axedrezado e paredes decoradas ao estilo modernista.

Aquel lugar estaba prohibido aos máis cativos que ollábamos ao traveso dos vidros das portas-ventás, con curiosidade e admiración.

A forza daquela máquina, que facía tremer o chán con poleas, reloxos e cables que facían reviravoltas, rodas de diferentes formas e tamaños… ademais de mover os muiños, producía a chamada popularmente luz de Canoura, que alumeaba a vila de Ferreira e outras aldeas do Valadouro.

Aquí e acolá, chantados nas beiras e nos balados dos camiños estaban os vellos postes de madeira cos seus isoladores de louza e vidro sostendo os arames coa “corrente” para as longas noites do inverno…


A roda do andacamiños vai xirando   


miércoles, 3 de julio de 2013

OS PENIDOS


A grande escaleira dos Penidos tén o primeiro chanzo nas:

                                                                                                                          … e á Lua …

                                                                                                                                                   A Cabana do Merlo
                                                                                                                                               A Fonte da Amosa
                                                                                                                                           O Penido Vello
                                                                                                                                       O Penido Novo
                                                                                                                                   A Pena Teixeira
                                                                                                                               A Pena do Bico Longo
                                                                                                                           A Pedra que Fala
                                                                                                                       O Campo Tesouro
                                                                                                                    A Veigamol
                                                                                                                A Granda Vella
                                                                                                            O Coto das Curuxeiras
                                                                                                        O Prado das Chantas
                                                                                                    A Rega de Feal
                                                                                                O Pozo Mouro
                                                                                            O Penido dos Ladrós
                                                                                        A Santana
                                                                                    O Penido Grande
                                                                                As Parañoas
                                                                            O Coto de Fernando de Orella
                                                                        Os Paraños
                                                                    O Coto da Pedra Furada
                                                                A Rega de Moleiros
                                                            A Fontefria
                                                        O Curro de Sabucedo
                                                    O Coto da Louseira
                                                O Chao dos Picos
                                            As Pardellas
                                        O Navallo
                                    O Casal do Rico
                                A Costa do Bosque
                            A Igrexa
                        A Volta do Xurucido
                    Liñares
,               As Casas de Baixo
            A Pagá
        Albite
    A fonte de Rio
Laranxeiras


A roda do andacamiños vai xirando


sábado, 13 de abril de 2013

OS DOUS ACORDEONISTAS


 OS DOUS ACORDEONISTAS
(Óleo, 72,8 X 54)

Antes do 36, ”Marquesado” e “Xurucido”, os dous compadres e amigos da alma, compartiron moitas cousas… Os dous eran xóvenes, os dous eran viciños e pais de moitos fillos, os dous viviron e pasaron as mesmas penas e as mesmas ledicias, os dous traballaron a terra e tiveron o mesmo oficio de zoqueiros, os dous percorreron e pisaron os mesmos lugares e camiños, eles, terian a mesma ideoloxía ao posuir ámbolos dous a suscripción e a lectura do xornal editado en Vigo entre 1924 e 1979, “El Pueblo Gallego”, onde escribían as máis prestixiosas plumas do galeguismo e do republicanismo.

Naqueles tempos, os dous gozaron da mesma paixón: O seu amor pola MUSICA.
Era tan intensa a súa afección musical, que non pasaban dias sen que, no medio dos trafegos diarios, non adicasen un tempo ao lecer de tocar os acordeóns alí na cabana entre as anxolas e os trades do taller das zocas, facendo entreactos musicais para o pracer dos seus e coa comparsa dos ouveos caninos de Cascabel. Salóns de baile e moitas festas foron amenizados polos acordes melancólicos dos seus acordeóns.

Os dous foron persoeiros testimoniais nuns tempos de esperanza e ilusións, que viviron intensamente, aínda que logo, polas súas mortes prematuras e circunstancias históricas non poideron transmitir aos seus herdeiros.

Algún tempo, os dous amigos da alma trazaron un camiño e soñaron unha utopía: un, Eliseo Expósito, “Marquesado”; o outro, Xosé Blanco Ares, “Xurucido”… o meu avó.


A roda do andacamiños vai xirando



sábado, 9 de marzo de 2013

VIDREIRA REALIZADA PARA VIVENDA UNIFAMILIAR EN ALAXE (O VALADOURO)



O MAR DE PEIZÁS
VIDREIRA 104 X 84

A forza e a cor do mar de Peizás vai entrar pola vidriera… que sube polos prados de Marzán cara ao Bispo Santo, San Martiño e Sta. Cilla, agancha ata Pena Frouxeira, bota unha ollada ao redor, e colle –polo camiño do Mariscal– cara Carballido. Xa no Castrodouro, dende a torre-fortaleza, a forza e a cor deste mar enfía a súa andaina cara a Ferreira, fai alí unhas reviravoltas ata Tanín, onde xirará cara as Penas de Alaxe e Tras dos Ríos. Moi preto xa do seu destiño, colle o camiño da Granda e vai atopar o seu refuxio que será para sempre o seu fogar… a luz e o lecer dos ollos.

A roda do andacamiños vai xirando